Kimse tanımıyor beni, Yanılıyor tanıdığını sanan da. Öylece kendimi ele vermeyen bir muammayım ben; andan ana değişen, savrulan inişler ve...

İnsanın varoluşu, durduğu yerde biçim almaz, durağan değildir. Zamanın ve insan deneyimlerinin içinde durmaksızın yatak değiştiren, debisi farklılaşan bir nehirdir....

Gece vuruyor en zayıf yerimden. Öyle insafsız öyle acımasız, Kanatıyor yürek sızımda eskimeyen sırları, Tarifsiz acıları. Kendi aksinden korkan bir...

Dilimde söylenmemiş sözlerin ağırlığı. Sessizlik, derine batan dikenli tel. Sınırları çizen o derin sızı, beni mahpusluğa sürükleyen. Her sustuğumda biraz...

Seniye Nazik Işık'a ithafen İnsanın tek başına kendisine yettiği, toplumdan azade bir mutluluk kurabileceği fikri bana hep büyük bir yanılgı...

Seninle bir imkansızlığın kıyısında durduk, saatleri ve takvimleri çoktan unutarak. Biliyorum, yanlış bir zamandı bizi karşılayan, belki yanlış bir ihtimaldi...

Gece, kendi parmak izini bırakır bedenlere, bilinmezliğe. İki kişinin bildiği çoktan sır olmaktan çıkmıştır, İki kişinin zihninde farklı harflerden oluşan...

Yapay zeka, fırtınalı bir nehir gibi hayatlarımızın en derin mecrasına aktı; bir yandan yükümüzü ve adımlarımızı hafifletip işlerimizi kolaylaştırırken, diğer...

Pas tutmuş limanlar... Pas tutmuş yük gemilerinin mezarlığı. Ne iyi, yelkenliler var. Denize erken inen yelkenlilerin koyu gölgesinde aşk, pusulasız...

Sessizlik, derine batan o ilk sızı. Ağzımda söylenmemiş sözlerin pası kaldı. Olsun. Ben çekip gitmeyi bir duruş sanırdım, meğer insanın...