Gezi notlarımda bu kez KIBRIS var. Bayram sonrası arkadaşlarla bir Kıbrıs yapalım deyince rotamızı oluşturduk.
Kıbrıs’a üçüncü gidişim fakat bu kez uçaktan indiğimde adada gezdiğim süre boyunca inanılmaz bir hüzün hissettim. Ben mi böyle hissettim ya da anlamlandıramadığım bir hüzün mü adaya çökmüştü, çözemedim.
Birkaç yıl arayla geldiğim adanın hep aynı yerde kalması her seferinde beni üzüyor. Hiç mi bir şey yapılmaz, bir yerler düzeltilmez?
Sonunda yol yapılmış ama yetersiz tabii ki!
Kumar cenneti yapılan adanın Las Vegas olmasını beklerdim ama köy havasında yerleşim yerleri ve içinde kumarhaneler…
Hastanesi, adliyesi, polis merkezi binaları inanılmaz eski ve bakımsız. Malta adasında da çok eski zamanlardan itibaren yerleşim yapılmış ama binalar yıkık dökük değil, bakımlı binalarla dolu sokaklar, Kıbrıs’ta ise gerçekten bakımsız resmi kurum binaları var.
Buradaki yerel yönetimler ne yapıyor merak ediyorum diyordum ki biz döndükten sonra halk ayaklanıp meclise yürümüş. Şükür dedim, tepki vermişler idarecilerine…
Kıbrıs, Doğu Akdeniz’in merkezinde bir uçak gemisi gibidir ve Türkiye’nin güney kıyılarına Mersin, Antalya hattına çok yakındır. Orta Doğu, Süveyş hattı ve enerji geçiş yollarını kontrol eden bir noktadadır.
Bu nedenle Kıbrıs Türkiye için çok önemli.
Ada, Türkiye’nin güneyden çevrelenmesini engelleyen bir “ileri karakol” işlevi görüyor. Bu yüzden Kıbrıs, Türkiye için bir güvenlik tamponudur.
Bu derece stratejik önemi olan adanın yerinde sayması çok üzücü.
Yalnızca kumarhane ve yaz tatili bölgesi olarak kalmamalı. Kültür turizmi, sağlık turizmi arttırılmalı lakin halkı pek çalışmayı sevmiyor. Adanın Türkiye için önemini bildiklerinden her şeyi Türkiye’den bekliyorlar. Dümdüz verimli arazilerde tarım yapılabilecekken bomboş duruyor güzelim topraklar.
Avrupa birliğine girip daha da rahat etme hayali kuran bazı adalılar, Rum kesimi ile birleşme hayalleri kuracak kadar ileri gidebiliyorlar söylemlerinde…
Kıbrıs’tan döndüğümden beridir ki düşünüyorum neler yapmalıydık, bundan sonra neler yapmalıyız?
