Uzun süren gurbet yıllarımda günlükler tuttum, mektuplar yazdım yüzlerce. Günlüklerim hep çantamdaydı o yüzden küçük defterlerden seçerdim onları. Özlemimin en...

Hep bir defterim olmuştur çantamda, tabi bir de kalemim. Senelerce biriktirdiği defterlerim kütüphanemin bir rafını kapladı. Arkadaş oldular bana, tüm...

5 Ocak 2018, gündem değişti. Bu hafta yazmaya niyetlendiğim yazımın konusu da. Sosyal medyada çok kez çıktı Münir Özkul’un ölümü...

Şarkılardan korkulur mu diye sordu çocuk annesine? Anne sustu, yutkundu, bir cevap bulamadı ilk anda. Korkulur dese nasıl anlatacaktı nedenini...

Önce söz yoktu ben vardım. İnsan vardı. O sözü ilk ben söyledim. Yazdım sözcükleri sonra… Söz uçar yazı kalır dedim,...

Sen; tek ve özel. Sen; bir eşin daha yok, sadece sen. Bir zevk gecesinden ya da her nasıl olmuşsa “o”...

“Nereden bilebilirdim, ruhumun bedenimi sevmeyeceğini”… Böyle dedi bana. Bir ruhun, doğduğu bedeni sevmemesi. Nasıl bir duydu yumağıdır bu. Anlamaya çalıştım...

Doğumu çok kolay kabullenmiş insanoğlu ama ölümü kabullenmekte zorlanmış biraz. Bir “öbür dünya” inancı, yeniden doğuş, bedenlerin mumyalanması ölüm korkusuna...

Pandemi; yani ölümün bu kadar yakınımızda dolaştığını farkettiğimiz bu günler önemlilerimizi nasıl değiştirdi? Ya da değiştirdi mi? Neydi önemlilerimiz? Para...

Okumak; insanoğluna verilmiş en önemli becerilerden biri, bence. İlkokul çağlarımda, önce A,B,C ve alfabenin tüm harflerini sayfalarca yazarak başlardı bu...