Çiçekli Perdelerin Gölgesinde... Bir zamanlar evler birbirine benzerdi ama her evin kokusu başkaydı. Pencerelerde turuncu, sarı ve kırmızı çiçeklerle dolu...

Bazı insanlar bir şehre aittir. Bazıları bir eve. Ben ise iki kıyı arasında kaldım ne tam gittim, ne kaldım. Büyümek,...

Bir ülkenin en sessiz yeridir okul. En azından öyle olması gerekir. Teneffüs zilinin, kahkahanın, defter kenarına çizilen küçük hayallerin sesiyle...

Adıma “gavur” dediler ben toprağa baktım. Toprak beni tanıyordu. Köklerim denizin altında kaldı, dilim kıyıda değişti. Ama içimde aynı rüzgâr...

Bazı insanlar dünyayı düz cümlelerle okur. Bazılarıysa harflerin arasından geçerek. Disleksi, bir eksiklik değil— kelimelerin başka bir düzende var olmasıdır....

İnsan bazen kendi iç mimarisinde dolaşan bir yabancıya dönüşür. Duvarlarını kendisinin ördüğü bir yapının içinde, hangi kapının çıkış olduğunu unutmuş...

Anneannem Girit’i anlatırken sesi değişirdi. Cümleleri yavaşlar, kelimelerin arasına küçük boşluklar girerdi. Sanki bazı yerleri özellikle eksik bırakırdı. “Deniz orada...

Meral, evin en yüksek rafında duran cam kavanozu kimseye söylemeden her sabah indirirdi. Kavanozun içinde bir şey yoktu. Ne reçel,...