BİR İTTİFAK, BİR ÇELİŞKİ, BİR SINIR
BİR GERÇEK
NATO bir savunma masalı değildir.
Bir güç organizasyonudur.
Kurulduğu gün düşmanını belirledi.
Tarafını çizdi.
Doğu–Batı ayrımı netti.
Karşısına Sovyetler Birliği kondu.
Dünya ikiye bölündü.
Tarafsızlık daraldı.
Türkiye o çizginin içine girdi.
1952.
Sebep güvenlikti.
Karşıda Sovyetler Birliği vardı.
Ama mesele sadece Sovyetler değildi.
Mesele, iki kutuplu dünyanın dayattığı tercihti.
Türkiye bir blok seçmedi.
Bir blokta kalmak zorunda bırakıldı.
BİR YANILGI
Yıllarca aynı cümle tekrarlandı:
“NATO bizi korur.”
Bu cümle sorgulanmadı.
Bu cümle ezberlendi.
Bu cümle,
ödünç güce yaslanan
sahte bir özgüven üretti.
Gerçek şu:
NATO kimseyi sebepsiz korumaz.
NATO çıkar korur.
Güvenliğini başkasına emanet eden bir ülke
güçlü değildir.
Bağımlıdır.
Bu yüzden Mustafa Kemal Atatürk uyardı:
“Tam bağımsızlık, ancak ekonomik, mali, adli, askerî, kültürel ve her alanda tam bağımsızlık demektir.”
Eksilen her alan,
bağımsızlığın eksilmesidir.
Bağımsızlık bölünmez.
Paylaşıldığı anda biter.
BİR KIRILMA
Bugün sokakta yükselen ses:
“NATO defol.”
Bu cümle bir refleks değil.
Bu cümle bir güvensizlik.
Bir ülke aynı yapıyı hem över
hem reddederse
orada bir çatlak oluşur.
TÜRKİYE’NİN GERÇEK DEĞERİ
Bu ülke bir sınır değil.
Bir merkez.
Karadeniz burada.
Orta Doğu burada.
Kafkasya burada.
En kritik hat:
Boğazlar
Dünya buradan geçer.
Denge buradan kurulur.
Gerçek şu:
Türkiye NATO için vazgeçilmezdir.
Ama NATO Türkiye için vazgeçilmez değildir.
Bu fark anlaşılmadığında,
bağımlılık başlar.
Fark edilmeden başlar.
DÜNYA NATO’YA NASIL BAKIYOR?
Herkes aynı yerden bakmaz.
Polonya için NATO: güvenlik.
Fransa için NATO: mesafe.
Amerika Birleşik Devletleri için NATO: araç.
Rusya için NATO: tehdit.
Çin için NATO: baskı.
NATO artık bir savunma hattı değil.
Bir güç hattı.
Güç tarafsız değildir.
TÜRKİYE NEDEN RAHATSIZ?
Sorun NATO’nun varlığı değil.
Sorun çıkar çatışması.
Suriye sahası.
Terör tartışmaları.
Savunma krizleri.
Aynı ittifak içinde
Farklı hesaplar.
Güven burada çöktü.
YENİ EŞİK: KARARGÂH
Çok uluslu NATO karargâhı.
Bu bir bina değildir.
Bir yetki alanıdır.
Ortak komuta demek:
Tek başına karar verememek.
Ortak istihbarat demek:
Bilgiyi paylaşmak.
Bilgi paylaşıldığında
kontrol de paylaşılır.
KÂR
Masa büyür.
Görünürlük artar.
Türkiye merkez olur.
ZARAR
Karar etkilenir.
Hedef büyür.
Bağımlılık kalıcı hale gelir.
ASIL SORU
Mesele NATO değil.
Mesele şudur:
Bu ülke
kendi güvenliğini kendi mi kuracak
yoksa başkalarının planına mı yazılacak?
EN SERT GERÇEK
“NATO defol” demek kolay.
Ama yerine ne koyacaksın?
Yerine ne koyamadığın her şey,
en çok eleştirdiğin yapıyı ayakta tutar.
Cevap yoksa
o cümle sadece gürültüdür.
Türkiye ne bağlılıkla yönetilmeli
Ne öfkeyle savrulmalı.
Türkiye şunu yapmak zorunda:
Kendi savunmasını
Kendi aklıyla kurmak.
İttifakı kullanmak.
İttifaka teslim olmamak.
İttifaklar güvenlik sağlar.
Ama hiçbir ittifak
egemenlik vermez.
Egemenlik alınmaz.
Korunur.
Korunmazsa aşınır.
Aşınırsa parçalanır.
Parçalanırsa kaybolur.
Kaybolan egemenlik
geri gelmez.
Karargâh kurulur.
Yetki verilir.
Alan açılır.
Sonra bir bakılır:
Karar o ülkenin değildir.
Artık değildir.
