“Nice insanlar gördüm üzerinde elbise yok
Nice elbiseler gördüm içinde insan yok!” Mevlana
“İnsan İnsan” adlı eserin sözleri, 16. yüzyılda yaşamış olan Alevi-Bektaşi şair ve ozan Muhyiddin Abdal’a aittir. Muhyiddin Abdal’ın yüzyıllar önce kaleme aldığı bu şiir, Fazıl Say tarafından bestelenerek ilk defa 1994 yılında yayınlanmıştır.
Bu aralar çok sık takıldığım bir konu İNSAN!
Kimseye faydam dokunmasın ama ben herkesten faydalanayım!
Kimse için parmağımı kımıldatmayayım ama benim her işime koşsunlar!
Ben arkasından dedikodusunu yapayım ama onlar bana bunu yaparlarsa ortalığı dağıtayım!
Ben herkesten azami faydalanayım ama kimse benden faydalanamasın!
Herkes beni bir yere taşısın, geldiğim noktada hepsini unutayım, emeğimle başardım diye egolanayım!
Herkes çok kötü, ben çok iyiyim ama benim iyiliğimi kimse hak etmediği için insanlara iyilik yapmıyorum!
Dünyanın çivisi çıktı, buralarda yaşanmaz diye yakınayım ama bir çivisini de benim çıkardığımı unutayım!
DURUM KISACA BU!
Bakın, sadece kazandığın para ve mal varlığının zekâtı değil, edindiğin bilginin, gücün ve konumunun da zekâtı var ve bu da para ile ödeyerek kurtulabileceğin bir olay değil.
Herhangi bir insana, hiçbir beklentin olmadan yardımcı oldun mu?
Topluma bir insan kazandırdın mı?
Toplum ve insanlık adına bir yanlışın düzelmesi için uğraştın mı?
Bu soruları hepimiz kendimize sormalıyız.
İşim gereği öyle farklı insan profilleriyle karşılaştım ki ve beni öyle şaşırtanlar oldu ki burada anlatmaya kalksam sayfalar yetmez.
Ne zenginler gördüm, ruhları fakir, ne makamlarda oturanlar gördüm içleri bomboş!
Yıllar önce kitaplarımın çıkmaya başladığı ilk zamanlar, heyecanlıyım koşturuyorum, ünlü bir yayınevinin sahibi kadınla bir görüşmemiz var sohbet ediyoruz. Konu kitabımı basmaya gelince “biz ünlü isimlerle çalışmayı tercih ediyoruz” dedi. Peki dedim herkes sizin gibi düşünürse, insanlar nasıl çıkış yolu bulup ünlü olacak?
“Ve ben ünlü olduktan sonra acaba sizinle çalışır mıyım, bunu hiç düşündünüz mü? Ve ünlü bir yayınevisiniz sanata ve edebiyata bir tane yazar kazandırdınız mı?”
Bu soruların elbette cevabı yok!
Oh ekmek piş, ağzıma düş!
Daha yolun çok başındaki bir yazarı alıp ünlü yapmamışlar lakin ünlü insanların ününden faydalanmayı akıl ediyorlar ama!
Yine sanat dünyasından birisine de aynı soruyu sordum bugün;
“Yolun çok başındaki bir sanatçıya destek verdiniz mi? Bir sanatçıya bilginizin zekâtı olarak yol gösterdiniz mi?”
YOK!
Para kazanamadıkları hiçbir işe parmaklarını kımıldatmıyorlar ve bir gün paralı günleri azalınca, destek olmadıkları kişiler de kendi çabalarıyla bir yerlere gelince onların kapısına gitmeye nasıl yüz bulacaklar?
BULUYORLAR!
Ben kimseye fayda sağlamayayım, ama herkesten faydalanayım MOTTOLARI VAR!
Arkadaşım olduğunu düşündüğüm birisi vardı, bir yayınevi ile görüşme sağlayacak benim için ama hemen bu işten kendisinin ne kazanacağını sorardı.
Daha ortada fol yok yumurta yok, ne kazanacağının derdinde…
Fayda sağla ki fayda göresin, iyilik yap ki iyilik bulasın derdi eskiler…
Sosyal medyada bir psikolog paylaşım yapıyor; anne babanız ile aranıza mesafe koyun, siz bir bireysiniz onların köleleri değilsiniz, anne ve babalarınızın her ihtiyacını karşılamak sizin göreviniz değil diye yazmış sıralamış.
Yuhhh dedim artık!
O kadar da değil be!
Bu sosyal medyalar acilen cahillere sınırlandırılmalı!
O yazıyı okuyan birçok genç bu yazıyı referans alıp iyice yüz bulacak ve ailesine karşı hadsizleşecek.
Sonra bu psikolog yaşlanınca çocukları da onunla ilgilenmeyince veryansın başlar hemen, gençlere ne oldu böyle diye!!!
SEN NE VERDİYSEN, GERİYE ONU ALIRSIN
İnsanlık için ne yaptıysan karşılığında onu alacaksın!
Küçük bir not: dünyanın sıfırlanma süreçlerine doğru zaman hızlanır, insanlar bencilleşir kontrolden çıkar ve tam o zamanlarda ilahi adalet ve karma yasası da yeryüzünde hızlı çalışır. Yaptığı kötülükler hızlı döner yapana, bunu sakın unutmayın!
KARŞI TARAFTAN NE BEKLİYORSANIZ ÖNCE SİZ O OLACAKSINIZ
İYİLİK BEKLİYORSANIZ İYİ OLACAKSINIZ!
TOPLUM DÜZELSİN İSTİYORSANIZ, ÖNCE SİZ DÜZELECEKSİNİZ!
BAŞKA YOLU YOK!
VE ALLAH KURAN’DA DER Kİ:
İsra Suresi, 11. Ayet: “İnsan hayra dua ettiği gibi, şerre de dua eder. İnsan pek acelecidir.”
Alak Suresi, 6-7. Ayet: “Gerçek şu ki insan, kendini yeterli gördüğü için azgınlık eder.”
Mülk Suresi, 2. Ayet: “O, hanginizin daha güzel amel yapacağını sınamak için ölümü ve hayatı yaratandır. O, mutlak güç sahibidir, çok bağışlayandır.”
Yunus Suresi, 12. Ayet: “İnsana bir darlık/sıkıntı dokunduğunda gerek yan üstü yatarken, gerek otururken, gerekse ayaktayken bize dua eder. Ama sıkıntısını giderdiğimizde, sanki kendisine dokunan o sıkıntı için bize hiç dua etmemiş gibi geçip gider.”
Rum Suresi, 33. Ayet: “İnsanlara bir darlık/sıkıntı dokunduğu zaman, Rablerine yönelerek O’na yalvarırlar. Sonra Allah, onlardan kendi katından bir rahmet tattırdığında, bakarsın ki içlerinden bir grup Rablerine ortak koşarlar.”
