Görsel sanatçı Seylan Kandak’ın “Oval Serisi”, 26 Kasım 2026’da Barselona’da sanatseverlerle buluşacak. Hafıza, kırılganlık ve dönüşüm kavramları etrafında şekillenen sergi, sanatçının resimleri ve heykel yerleştirmelerini bir araya getirerek oval form üzerinden geliştirdiği sanatsal araştırmayı ortaya koyuyor.
Görsel sanatçı Seylan Kandak, resimden heykele, fotoğraftan katılımcı yerleştirmelere uzanan üretim pratiğinde hafıza, gerçeklik ve dönüşüm arasındaki ilişkileri araştırıyor. Sanatçının “Oval Serisi”, kişisel bir bellek deneyiminin zaman içerisinde bağımsız bir sanatsal dile dönüşmesine dayanıyor.
Kandak’ın Paris’te sanat eğitimi aldığı yıllarda çocukluğundan hatırladığı beyaz yumurtaları Paris pazarlarında aramasıyla başlayan bu süreç, aradığı yumurtaları bulamayınca onları hafızasında kaldıkları hâliyle yeniden yaratmasıyla devam ediyor. Bu deneyim, zamanla hafızanın geçmişi nasıl yeniden şekillendirdiği, hatırlanan ile gerçek olan arasındaki sınırların nasıl değiştiği üzerine bir araştırmaya dönüşüyor.
Hafızadan Doğan Bir Form: Oval
Yumurta formundan hareketle gelişen bu arayış, yıllar içerisinde sanatçının pratiğinin merkezine yerleşen oval biçime evriliyor. Hücre, kabuk, tohum ve koza gibi formları çağrıştıran oval, Kandak’ın çalışmalarında kırılganlık, korunma ve dönüşüm kavramlarının araştırıldığı bir ifade alanına dönüşüyor. Sanatçı için oval, hiçbir zaman durağan ya da değişmez bir form olarak ele alınmıyor. Kimi zaman kapalı ve koruyucu, kimi zaman açık ve savunmasız bir görünüm kazanıyor.
Katmanlar, akışkan boya izleri, transparan yüzeyler, kazımalar ve tekrarlanan çizgisel hareketler, sanatçının resimlerinde kendine özgü bir görsel dil oluşturuyor. Böylece yüzey, zamanın, hareketin ve dönüşümün izlerini taşıyan bir yapıya dönüşüyor.
Resimden Heykele Uzanan Bir Sergi
“Oval Serisi”, resimlerin yanı sıra farklı malzemelerle üretilmiş heykelleri de bir araya getiriyor. İki boyutlu yüzeylerden üç boyutlu formlara uzanan bu çalışmalar, ovalin farklı ölçeklerde ve malzemelerde geçirdiği dönüşümü izleyiciye sunuyor.
Sergide resimler ve heykeller arasında kurulan ilişki, sanatçının iç ve dış, korunma ve kırılganlık, gizlenme ve açığa çıkma gibi karşıt kavramlar üzerine geliştirdiği araştırmayı mekânsal bir deneyime taşıyor.













