Gözlerinin edebiyatını siliyorum evvela.
Öyle bir yüceltmekti ki bu,
Bir kentin bütün caddelerini sana devredip
kendi odamda mülksüz kaldım.
Bu bir nevrozdu
zihnimde büyüttüğüm.
Aslında devasa bir yalnızlıktı iki kişilik.
Taptım,
kendi ellerimle yarattığım putlara.
Oysa tapınağın yıkıldı şimdi.
Yanılsamam dağıldı.
Seni hatırlatan
içimdeki cam kırıkları batıyor yüreğime.
Senden soyunup dönüyorum özüme.
Yüzleşmek bu kendimle.
Sis çekilince geriye kalan sadece o yalın, o acı benliğim.
