Fatima Daas’ın nisan ayında Can Yayınları etiketiyle okurla buluşan yarı otobiyografik romanı Son Göz Ağrısı, Paris banliyösünde büyüyen Cezayir kökenli bir genç kadının kimliğiyle hesaplaşmasını anlatıyor. Ailesi, dini, cinselliği ve ait olduğu toplum arasında gidip gelen Fatima; tekrarlarla, itiraflarla ve kısa, nabız gibi atan cümlelerle kendi hikâyesini kurmaya çalışırken bir genç kadının hem kendine hem dünyaya karşı verdiği sessiz mücadeleyi görünür kılıyor.
İsmim Fatima Daas.
Son Göz Ağrısı bu cümleyle başlıyor ve bu cümle etrafında kimlik arayışındaki göçmen kökenli genç bir kadının cesur sesini duymamızı istiyor.
Fatima Daas, Paris’in banliyölerinden birinde, Clichy-sous-Bois’de, Cezayirli bir ailenin en küçük kızı olarak büyür. Aile bireylerinin sevgi göstermekten çekindiği, aşk ve cinselliğin tabu sayıldığı bir evde yetişir. Çoğunluğu Müslüman olan mahallesinden çıkıp Paris’e gittiğinde, kendini bir yabancı gibi hisseder. İnançlı bir Müslüman olarak yetişen Fatima, kimlikler arasında gidip gelirken, inancını koruyarak kadınlara duyduğu ilgiyi nasıl yaşayacağını sorgular.
Kendi benliğini keşfetme yolculuğunda, istikrarsız bir öğrenciden hayata uyum sağlamakta zorlanan bir yetişkine dönüşür. Dört yıl süren terapi onun en uzun ilişkisi olur. Ailesinden uzaklaştıkça özgürlüğünü kazanır, ancak içindeki çelişkilerle daha doğrudan yüzleşmek zorunda kalır. Nina’yla tanıştığında, eksikliğini hissettiği şeyin ne olduğunu tam olarak bilmez ama onsuz yapamayacağını anlar.
Fatima Daas, Son Göz Ağrısı’ndaki cesur ve içten anlatımıyla okura aidiyet, aşk ve inanç kavramlarını yeniden sorgulatıyor.
