Gidiyorum,
arkama bir kez bile bakmadan.
Biliyorum, dönüp baksam sana adımlarım dolaşacak.
Kafam karışacak.
Yine sana koşacağım,
bir daha asla kopamadan ruhumdaki bu yangından.
Şimdi tam zamanıdır artık.
Sana ağır bir miras bırakıyorum,
Birlikte büyüttüğümüz o sessiz acıları…
Bende kalan hayal kırıklıkları zamanın tozlu raflarında yerlerini alacak.
Ruhumdaki son bağları da koparıp,
süzülüyorum gökyüzüne.
Üzüntüleri
terk ederken,
bir kuş kadar hafifim şimdi.
Geç oldu biliyorum.
Güç oldu biliyorum.
Ama şimdi kendimle gurur duyuyorum
