Bu yazıda iki isim var.
İki isim.
Biri kayboldu.
Biri vuruldu.
Biri bulunamadı.
Biri göz göre göre öldürüldü.
Bu yazı iki kişi hakkında değil.
Bu yazı bir düzen hakkında.
O düzen işlemiyor.
MESELE NE OLDU DEĞİL
Bu ülkede artık mesele “ne oldu” değil.
Mesele “nasıl oluyor”dur.
Olanı görüyoruz.
Olanın nasıl olduğuna kimse dokunmuyor.
Gülistan bulunamadı.
Hatice korunamadı.
Bu iki cümle yeter.
Ama yetmiyor.
Çünkü cevap yok.
AÇIKLANMAYANLAR
Bu dosyada bilinen çok şey var.
Açıklanan çok az şey var.
Bir telefon var.
Kalbi: SIM kart.
Bir aile var.
Devlete güvenip elindeki delili veriyor.
Bir sinyal var.
Başka şehirden geldiği söyleniyor.
Bir ihtimal var.
Takip edilip edilmediği bilinmiyor.
Bir süreç var.
İlerleyip ilerlemediği tartışılıyor.
Bu dosyada veri var.
Netlik yok.
Bu dosyada soru var.
Cevap yok.
SORUN NEREDE
Bir dosyada her şey konuşuluyor,
Hiç bir şey netleşmiyorsa…
Sorun olay değildir.
Süreçtir.
HUKUKA SIKILAN KURŞUN
Bir avukat.
Bir kadın.
Bir insan.
Hatice Kocaefe.
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunuydu.
Yurt dışına gitmişti.
Kendini yetiştirmişti.
Ama bu ülkede bunların hiçbiri yetmedi.
Yetmiyor.
Ablasının yaklaşık 5 milyonluk alacağı için bir dava açtı.
49 yaşındaki Hakkı Ç.’ye karşı hukuki süreci başlattı.
Süreç boyunca, dosyanın geri çekilmesi yönünde tehdit iddiaları gündeme geldi.
Ama geri adım atmadı.
Bir gün.
Gündüz vakti.
Ablasının meyve deposunun önünde.
Kendi ailesinin önünde.
Kardeşiyle birlikte.
Açılan ateş sonucu
Hatice hayatını kaybetti.
Bu bir saldırı değil.
Bu, savunmaya sıkılan kurşundur.
AYNI CÜMLE
Bir kadın kaybolur.
Bir avukat öldürülür.
İkisi de aynı şeyi söyler:
Bu ülkede hak aramak güvenli değil.
Hak arayan da güvende değil.
TESADÜF MÜ
Bir dosyada insan bulunamaz.
Delil tartışılır.
Süreç uzar.
Diğerinde insan korunamaz.
Saldırı gerçekleşir.
Hayat biter.
Bu iki tablo bir aradaysa,
bu tesadüf değildir.
ASIL SORUN
Bir dosya çözülemez.
Bir insan korunamaz.
Bu iki durum aynı anda varsa,
sorun bireysel değildir.
Sistemiktir.
ALIŞMA
Bir süre konuşulur.
Bir süre tartışılır.
Bir süre öfkelenilir.
Sonra ne olur?
Alışılır.
En tehlikelisi bu.
TABLO
Bu ülkede kadınlar kayboluyor.
Bu ülkede kadınlar öldürülüyor.
Bu ülkede kadınlar korunamıyor.
Bu bir istisna değil.
Bu bir tablo.
Bir ülkede kadınlar korunamıyorsa,
hukuk sadece yazıdır.
OLDU BİTTİ
Erken açıklamalar yapılır.
Eksik süreçler yürütülür.
Cevapsız sorular bırakılır.
Tek bir duygu oluşur:
Oldu bitti.
Adalet böyle işlemez.
İşliyormuş gibi gösterilemez.
ASİL SORU
Bu dosyalar çözülemiyor mu?
Yoksa çözülmek istenmiyor mu?
GERÇEK
Bu ülkede insanlar iki şekilde kayboluyor:
Bir kısmı bulunamıyor.
Bir kısmı öldürülüyor.
Sonuç değişmiyor:
Yok oluyorlar.
Bugün bir isim konuşuluyor.
Dün başka bir isim konuşuldu.
Yarın başka bir isim konuşulacak.
Aynı soru ortada duruyor:
Sırada kim var?
Bilmiyoruz.
Bilmek istemiyoruz.
Ben alışmıyorum.
Alışmayacağım.
Alışanlar düşünsün.
