Sakıp Sabancı Müzesi, performans sanatının korunmasını gündeme taşıyor
Sabancı Üniversitesi Sakıp Sabancı Müzesi, Sabancı Vakfı’nın katkılarıyla düzenlenen Suzanne Lacy: Birlikte/Togæther sergisine paralel olarak “Performans Konuşmaları: Canlı Tutma Stratejileri” başlıklı uluslararası bir konuşma serisi düzenliyor.
Sabancı Üniversitesi Dijital Müze Uygulamaları Uzmanı Osman Serhat Karaman’ın moderatörlüğünü üstlendiği, 24 Şubat Çarşamba ve 5 Mart Perşembe tarihlerinde çevrim içi olarak gerçekleşecek “Performans Konuşmaları: Canlı Tutma Stratejileri”, performans sanatının müze içinde nasıl var olabileceğine ve izleyiciyle nasıl yeniden ilişkilendirilebileceğine odaklanacak. Kamusal alan ile müze arasındaki geçişi bir “çeviri meselesi” olarak tanımlayan Suzanne Lacy’nin yaklaşımından hareketle hazırlanan program, performansın yalnızca belgelenmiş bir geçmiş deneyim değil; ziyaretçiyle her karşılaşmada yeniden anlam üreten canlı bir üretim alanı olduğunu vurgulayacak.
24 Şubat’ta gerçekleşecek ilk konuşmada University College London’dan Doç. Hélia Marçal, performans sanatının korunmasına ilişkin yerleşik “canlılık” anlayışını eleştirel bir çerçevede ele alacak. Performansın yalnızca kayıt ile canlı sunum arasındaki karşıtlık üzerinden değil, yapıtların maddi, zamana yayılan ve ilişkisel yönleri üzerinden “yaşamsallık” kavramıyla değerlendirilmesi; performansın müze koleksiyonlarına dahil edilmesiyle gündeme gelen sahiplik ile kurumsal sorumluluk meseleleri politik ve toplumsal boyutlarıyla tartışılacak.
5 Mart’ta düzenlenecek ikinci konuşmada ise Bern University of the Arts’tan Araştırma Profesörü Hanna B. Hölling, çağdaş sanatın olay, bedenlenmiş eylem ve zamana dayalı süreçler biçiminde ortaya çıkmasının geleneksel koruma modellerini nasıl dönüştürdüğünü ele alacak. Performansın korunmasının yalnızca belgeleme ya da yeniden icra ile sınırlı bir teknik görev olmadığı; bedenler, kayıtlar, nesneler, arşivler ve kurumlar arasında şekillenen çok katmanlı bir süreç olduğu tartışılacak. Konuşmada ayrıca bakım emeği, zamansallık ve çevresel kırılganlık kavramları üzerinden performans sanatının sürekliliği daha geniş bir etik çerçevede değerlendirilecek.
