Şimdi Ayşe’nin duvar saati 16:00, Mehmet’in kol saati 19:00’u gösteriyorsa ne yapayım benim kalbimin saati ne gösteriyorsa o. Kendime yürüdüğüm yolu tamamladım. Kendime kavuştum ben KENDIME.
Vaktinde “Yıkılmadım Ayaktayımcılığı” oynamak için o kadar kendimi yırttım ki. Yıkılmadım da değil, yıkıldım ama daha güçlü kalktım.
DAHA GÜÇLÜ AYAKTAYIM.
Öyle bir ayakta olmak ki bastığım yerin kaç katman olduğunu hissede hissede ayakta olmak.
Vaktinde ‘Sözde Mutluluklarım’ ile aslında duygu tahribatı yaşarken şimdi ‘Kalpte Mutluluklarım’ var benim. KALBİME döndüm ben KALBİME
Vaktinde fırtınalardan kaça kaça geri geri giderken; şimdi fırtınada yol almanın yöntemlerini buldum da bunun üzerine hikâyeler yazmaya başladım.
Nilgün Bodur un da dediği gibi “Düşünce kalkanların hikâyeleri anlatılır çünkü düşüp de yerde yüzüstü kalanların değil”
Benim elimi bıraktılar diye düşmedim ben, kalbime yenik düştüm. Kalbime gücenmedim ben, kalbim sayesinde hikâyemi yazmaya ve hikayemi yazdırmaya ayağa kalktım. Ben KENDİMİ BULDUM kendimi.
Müzik Önerisi: @karsudonmez – Bırak Beni Böyle
