Sevgisizliğe öyle bir razı olmuşsun ki,
Böyle zarar görmem zannediyorsun.
KALBİN Kör bıçakla kesilmiş,
Solmuş,
Çiçek açmıyor,
Yaprakları dökülmüş.
Düğüm olmuş,
Karanlıkta kalmış, bir ışık tutan olmamış.
Yanlış ellerde yanmış, olmayacak yerlerde sönmüş.
Ve biliyor musun senin kalbin var ya kaynamış sularda boğulmuş.
Hiçbir şey hissetmeden yaşamaya öyle bir razı gelmişsin ki;
Kalbinin hissiz olduğundan bir habersin ve sen artık onu bile garipsemiyorsun.
İnsan içini ne kadar ve nasıl göremezse o kadar göremiyorsun.
Bastırdığın her duygun bir yumru olup eline geldiğinde de yok sayamayacağını yine mi öğrenemeyeceksin?
Önce duygunu sahiplenmeyi bileceksin sonra sol göğsünde taşıdığın şeyin varlığını sindireceksin.
Bir şeyleri yok sayıyorsun diye kendi kaosunun içinde onları da öldüremezsin ve onların anlamlarını koruyup var olmaya devam etmelerini kabulleneceksin.
Şarap gibi kaldıkça tadı keskinleşen güzel şeyler varken insan neden hayatını çiğnedikçe tadı kaçan sakıza çevirir ki,
Ya da soğumuş çaya?
Hayat soğutunca bir şeye benzemez ve toprağın hissiyatı buz gibi derler.
Sıcak sıcak teslim olacaksın hayata, için kaynarken, tüm tutkularınla, arzularınla, aşklarınla, canla başla
Sufle gibi bazen ılık bazen sıcak ama tadını çıkara çıkara yiyeceksin.
Evet bazen gelir birileri ışığı kapatır sen karanlıkta kalmaya mahkum hissedersin.
Ama değil!
Senin şartellerini indirmişler, hayatın Karanlık yahu!
Belli ki el yordamıyla da bulamıyorsun yolunu, bir müsaade et de ışık yansın!
Uzayın ışıkları sonuna kadar açık, dünyanın ışıkları yanıyor, tüm evlerin ışıkları ışıl ışıl parlıyor ancak senin bırak evini senin kalbinin manevi ışıkları bile yanmıyor.
Umarım hayatındaki müziğin sesini kısanlara, sesi son ses açarak cevap vermeyi öğrenebilirsin.
Umarım sen de bir gün kendini yeniden inşa edersin.
.
Bu arada ne acımasız yazıyorsun deme bana, bunların hesabını ben sormuyorum sana, kalbinin eksikliğini hissedersen bir gün o soracak ve hiç hesapta yokken yüzleşirken bulacaksın kendini.
Şalter senin durduğun yerden üç adım ileride, hadi bir el at kendi hayatına.
