Kendini en mutlu gösterdiği an hani mutsuzluğun dibindedir ya İnsan…
En özlediği en uzağında, uzansa tutacak gibi ama çıkışı imkânsız bir kuyunun dibinde gibi… Kendi kendine bir mutluluk yaratmaya çalışır mutsuzluğa inat…
Gece olmak bilmez, gündüz geçmek bilmez, sarılmak istersin, kokusu burnuna gelir ama göremezsin… Yıldızlara bakmak, güneşin sıcaklığını hissetmek, yemek yemek, içmek hiçbir şey keyif vermez, her şeye bir bahane bulursun ama beklediğin gelmez, bilir misiniz o acıyı?
Olsa da olmaz ya bazen en acısı da budur…
Gideceğini, olmayacağını bile bile seversin, özlersin, beklersin…
Onu aklarsın hep içinde, ne çıkarsa onla bahtıma razıyım sevdik ya dersin…
Ama seven gitmez ki, gidemez ki…
Her şeyi aslında bilir bilir kendini kandırır beklersin…
Yapma kendine bunu…
Seven gidemez…
Mutlu haftalar
