Her yıl yeniden üretilen bir gıda ürününün aynı kalması mümkün mü? Doğa değişirken, iklim kayarken, toprak yorulurken… İşte asıl mesele tam da burada başlıyor. Gıda üretiminde çoğu zaman sonuç konuşulur: tat, aroma, lezzet. Oysa işin mutfağında olanlar için asıl soru şudur: Ortaya çıkan sonucu yıllar boyunca aynı çizgide tutabilmek mümkün müdür?
Saki İçecek Grubu’nun üretim anlayışı bu sorudan hareket ediyor. Üretim, onlar için fabrikada değil; toprağın kendisinde başlıyor.
Hikâye Fabrikada Değil, Bağda Başlıyor
Türkiye’nin önemli üzüm havzalarından biri olan Manisa’nın Salihli ovasında üretim takvimle değil, doğayla ilerliyor. Toprak ne zaman hazırsa, bağ ne zaman izin verirse süreç o zaman başlıyor. Saki İçecek Grubu’nun tarımsal üretim yaklaşımı, Manisa–Salihli bölgesinde coğrafi işaretle tescillenmiş Sultaniye üzümü başta olmak üzere, farklı üzüm çeşitlerinin yetiştirildiği bağ havzaları üzerine kurulu. Bölgedeki üretim modeli; Sultaniye’nin yanı sıra Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc, Boğazkere ve Alicante gibi farklı üzüm türlerinin tarımsal takibini kapsayan, uzun vadeli ve sürdürülebilir bağ yönetimi anlayışıyla yürütülmektedir. Saki İçecek Grubu, yıllardır aynı bağlarla çalışıyor; aynı üreticiler, aynı disiplin ve aynı yaklaşım. 1.100 dönüm arazi üzerinde 30 üreticiyle yürütülen sözleşmeli tarım modeli; yalnızca hasat dönemini değil, bağın hazırlanmasından gübrelemesine, bitki sağlığından hasat zamanlamasına kadar tüm süreci kapsıyor. Amaç, her yıl değişen koşullara rağmen üretimde sürekliliği koruyabilmek.
Her Yıl Aynı Sonucu Almak Kolay Değil
Tarımda hiçbir yıl bir öncekine benzemez. Yağmurun zamanı değişir, sıcaklık artar, rüzgâr yön değiştirir. Aynı ürünü yeniden üretmek mümkündür; ancak aynı sonucu almak her zaman mümkün değildir. Saki İçecek Grubu Başkanı Erol Sezer, bu noktaya dikkat çekiyor:
“İyi ürünü yapmak bir başarıdır. Onu yıllar boyunca aynı çizgide tutabilmek ise çok daha büyük bir sınavdır. Bu nedenle üretimi kısa vadeli hedeflerle değil, uzun soluklu ilişkiler üzerine kuruyoruz.” Bu yaklaşım yalnızca kaliteyi değil; tarımsal bilgi birikiminin korunmasını ve üreticinin emeğinin sürdürülebilirliğini de destekliyor.
Kulaktan Dolma Bilgiler Yerine Sürece Bakmak
Gıda üretimine dair pek çok kavram, zaman içinde teknik anlamından uzaklaşıp kulaktan dolma anlatılara dönüşebiliyor. Oysa üretimde gerçek fark; iddialı söylemlerde değil, romantize edilen hikâyelerde değil, izlenebilir ve denetlenebilir süreçlerde ortaya çıkıyor.
Bu nedenle tüketici açısından en sağlıklı yaklaşım; hikâyeden çok sürece, anlatıdan çok üretim disiplinine bakmak olarak öne çıkıyor.
Çiftçiyle Tedarikçi Değil, Yol Arkadaşlığı
Bu üretim modelinin merkezinde çiftçi yer alıyor. Üreticiler yalnızca hammadde sağlayıcısı değil; planlamanın, kararların ve üretim sürecinin doğal paydaşı olarak konumlanıyor. Hasat dönemlerinde yaklaşık 200 mevsimlik tarım işçisiyle birlikte yürütülen çalışmalar; iş güvenliği, barınma, ulaşım ve dinlenme koşulları gözetilerek planlanıyor. Bu yaklaşım, tarımın yalnızca ekonomik değil, aynı zamanda sosyal bir sorumluluk alanı olduğuna işaret ediyor.
Enerji, Tarım ve Teknoloji Aynı Hikâyede
Saki İçecek Grubu, üretim tesislerinde yenilenebilir enerji kullanımını önceliklendirerek çevresel etkiyi azaltmayı hedefliyor. Tarımda elde edilen hammaddenin ileri teknolojiyle işlenmesi ise kalite standardının korunmasına katkı sağlıyor. Böylece toprak, emek ve teknoloji aynı üretim hikâyesinde buluşuyor.
Bir Ürün Değil, Bir Üretim Kültürü
Bu yaklaşım, Saki’yi klasik bir gıda üreticisinden ayıran temel noktayı ortaya koyuyor. Burada öncelik daha fazla üretmek değil, daha doğru üretmek. Zaman içinde oluşan bu kültür; etiketle değil, süreçle kurulan bir güven duygusu yaratıyor. Çünkü bir ürünün tadı kadar, o tadın ardındaki üretim anlayışı da önem taşıyor.
Gerçek Kalite Sessizdir
Bugün geriye dönüp bakıldığında bu hikâye rakamlarla değil, süreklilikle ölçülüyor. Aynı bağdan gelen üzüm, aynı üretim disiplini ve yıllara yayılan sabır… Çünkü gerçek kalite çoğu zaman yüksek sesle konuşmaz, zamanla kendini anlatır.
