İstanbul Araştırmaları Enstitüsü, Arka Oda Toplantıları’nın Ekim ayı buluşmasında 1868’de kurulan İstanbul Sanayi Mektebi’nin ahşap işleri eğitimine odaklanıyor. Damla Göre’nin, marangozluk, doğramacılık ve oymacılık eğitimini yerel, bölgesel ve uluslararası zanaat ağları içinde ele alacağı söyleşi, sanat ile zanaat arasındaki ayrımı ve okulun Osmanlı sanayileşmesi ile tasarım kültüründeki rolünü tartışmaya açıyor. Nilay Özlü’nün moderatörlüğünü yapacağı etkinlik, 14 Ekim’de gerçekleşecek.
Suna ve İnan Kıraç Vakfı İstanbul Araştırmaları Enstitüsü’nün (İAE), İstanbul araştırmalarına farklı disiplinlerden yeni bakışlar sunan Arka Oda Toplantıları, “Geç Osmanlı’da Ahşap İşleri Eğitimi ve Dekoratif Sanatlar” başlıklı söyleşiyle devam ediyor. 14 Ekim Çarşamba saat 18.30’da İstanbul Araştırmaları Enstitüsü’nde ücretsiz gerçekleştirilecek etkinlikte Damla Göre, 1868’de kurulan İstanbul Sanayi Mektebi’nde ahşap işleri eğitimini yerel, bölgesel ve uluslararası zanaat ekosistemi içinde ele alacak; sanat ile zanaat arasındaki ayrımı sorgulayarak okulun Osmanlı sanayileşme atılımları ve tasarım kültürü içindeki rolünü tartışacak. Söyleşinin moderatörlüğünü ise Nilay Özlü üstlenecek.
Loncalardan sanayi mektebine uzanan dönüşüm
İstanbul Sanayi Mektebi, loncaların çözülmeye başladığı bir dönemde ahşap işlerini zanaat ile mekanik sanatların kesişiminde yeni bir üretim alanı olarak tanımlıyor. Sanayi çağına uygun bir eğitim modeli geliştirmeyi amaçlayan okul, Dersaadet’in mobilya fabrikalarından Avrupa ve Doğu Akdeniz’de yaygınlaşan sanayi mekteplerine uzanan geniş bir üretici ağıyla temas hâlinde bulunuyor.
Bu ilişkiler sayesinde marangozluk, doğramacılık ve oymacılık gibi ahşap işlerinde teknik ve estetik standartlar gelişiyor. Damla Göre, bu yapıyı bir tür “proto-endüstriyel tasarım” pratiği olarak ele alarak okulun eğitim modeli ile dönemin üretim ağları arasındaki ilişkiye odaklanacak.
İstanbul evlerinden dekoratif sanatlara
İstanbul Sanayi Mektebi’nin eğitim tarihi, 19. yüzyılda değişen İstanbul evlerinde moda olan mobilya ve diğer dekoratif sanatların saray dışındaki yaşamına ve üretim süreçlerine dair önemli bilgiler sunuyor. Söyleşide, ahşap işleri eğitiminin gündelik yaşam, iç mekân kültürü ve dekoratif sanatlarla kurduğu ilişki üzerinden, geç Osmanlı İstanbul’unda zanaat üretiminin değişen biçimlerine yakından bakılacak.
