Mezat yerinde soğuk bir camekan içi,
açık artırmada bir çift söz.
Var mı arttıran?
Yok.
Alıcısı çıkmamış,
kendi yokluğunda boğulmuş aşk.
Cebimizde
bozuk paralar gibi biriktirdiğimiz o telaş,
O heyecan,
şimdi steril bir sessizlik.
Biz son aşıklarız sevgilim.
Bak,
kimse kimseyi çiçeğe boğmuyor artık,
gözler birer istasyon sadece geçilen.
Kimse bakmıyor kimsenin gözünün içine.
Aşk,
bir anlık çarpıntıymış, geçti, bitti.
Yine de bir akşamüstü,
o mezat yerinin tenhalığında,
kalbinin en kuytu çekmecesinde attığını biliyorum
vitrindeki aşkın.
Sen sakla onu;
dünyayı güzelleştiren tek deliliğimiz,
varsın alıcısı çıkmasın.
Biz onun kadrini biliriz.
